کاغذ کاهی
و ساقه های جوانم از ضربه ی تبرهاتان زخم دار است! با ریشه چه می کنید؟ گیرم که بر سر این باغ نشسته در کمین پرنده اید! پرواز را علامت ممنوع می زنید! با جوجه های نشسته در آشیان چه می کنید؟ گیرم که می کشید! گیرم که می برید! گیرم که می زنید! با رویش ناگزیر جوانه چه می کنید؟ ******************************** به ندا و تمام ندا های ایران زمین که مظلومانه در خاک و خون غلطیدند و فریادهای آزادی.... آزادیشان مهر باطلی بر ظلمت و خفقان زد.... می زند.... و خواهد زد. و تقدیم به تمام آزاد مردان و آزاد زنان ایران زمین که گلوهاشان هرگز از گفتن زنده باد آزادی خسته نخواهد شد و جز زنده باد از زبانشان بیرون نیامده و نخواهد امد. و تقدیم به تمام هنرمندان.... ادیبان و استادان این خاک پر گهر که در لغت نامه هاشان کلمه ی مرده باد و مرگ بر رنگی ندارد..... ما فرزندان زندگی هستیم. فرزندان حیات... فرزندان عشق ... فرزندان سبز ایران زمین. و در هر شرایطی خدا با ماست. پس زنده باد ایران زمین .... زنده باد آزادگی.... زنده باد یاد و خاطره ی جوانان خفته در خون.....
| Design By : Night Skin |
تو نگاه می کنی.
ناگهان چقدر زود دیر می شود.
.
.
.
.
.
.
.
باید کاغذی بردارم و خودم را خالی کنم روی سطر سطرش.
شاید هم بهتر باشد کاغذ کاهی باشد
بی شک کاهی بهتر است.
ارزان.
دیگر چه تفاوتی می کند؟
وقتی باید پاره شوی و دور ریخته شوی؟
کاغت کاهی باشد یا ابر و باد روغنی؟
LinkDump
