ترم 6 بودیم که رابطه ام با فاطمه خیلی خوب شد. فاطمه یه دختر تهرونی بود که با هیچ کس نمی جوشید و زیاد اهل گفت و گو و مراوده نبود. خیلی توی خودش بود و نمی شد ازش حرفی کشید. درست یادم نیست اما من اونقدر پیله بودم که سنگ را هم نرم می کردم و فاطمه هم کم کم که اخلاق منو دید باهام دوست شد و این دوستی اونقدر عمیق شد که رازش را هم بهم گفت.

فاطمه از ترم یک عشقی را توی سینه اش پنهان کرده بود و تمام  این مدت از این راز با کسی حرفی نزده بود و خوب مسلم بود که پسره هم هیچی نمی دونست.

من پسره را خوب می شناختم اسمش اسماعیل بود و همه ی دوستاش افشین صداش می کردند. خیلی خوش تیپ و قد بلند و در کل نسبت به بقیه ی ورودی های خودمون از همه بهتر بود از لحاظ قیافه.

اما من شدیدا با این پسر مشکل داشتم و مشکل درست از ترم یک شروع شده بود که این آقا با آقا پیمان که توی همین وبلاگ راجع بهش چیزایی نوشته بودم دوست بود  و من هم بنا به دلایلی که می خواستم از نیلوفر محافظت کنم زدم به تیپ و تار این اقا و دشمنی ایشون با من از همون موقع شروع شد و یه جورایی هم اون از من بدش می امد و هم من از اون. وقتی فهمیدم فاطمه عاشق این اقا شده اول کلی بهش گفتم که داره اشتباه می کنه اما به خرجش نرفت. سعی کردم بهش بفهمونم که این پسر اصلا لیاقتش را نداره اما بازم نشد. هر چی من بیشتر اصرار می کردم فاطمه بیشتر انکار می کرد و بیشتر عاشق می شد.

اغراق نیست اگه بگم شبهای زیادی فاطمه توی خونه ی ما گریه می کرد و روزهای زیادی توی دانشگاه.... اتوبوس .... پارک..... کلاس و هر جایی که می شد ناله می کرد و اه می کشید.

یه جورایی کلافه شده بودم و از طرفی فکر می کردم خوب افشین که نمی دونه فاطمه دوستش داره چرا نباید خودش تصمیم بگیره که اصلا فاطمه را دوست داره یا نه؟؟؟ و فکر می کردم شاید اگه این عشق برای همیشه یک طرفه بمونه ممکنه توی اینده فاطمه فکر کنه اگه افشین می دونست خیلی چیزا تغییر می کرد.

خلاصه به بهانه ای رفتم سرغ افشین و افشین هم که بعد از 5 ترم دید من یهویی دور و برش افتابی شدم شدیدا شوکه شده بود. خوب می دونید گاهی خودم هم تحساس می کردم افشین تمایلاتی به فاطمه داره چون همیشه یه جور خاصی نگاهش می کرد.

یه روز به فاطمه گفتم: بهتره دل را به دریا بزنه و همه چیز را به افشین بگه. اولش مخالفت کرد اما بعد قبول کرد که همه چیز را به گذر زمان بسپاره و به اونم اجازه بده که از این عشق بدونه.

و امر خطیر اطلاع رسانی به افشین به من واگذار شد.

توی یه بعد از ظهر از دانشگاه زنگ زدم خونشون و از پای فوتبال کشوندمش دانشگاه و توی پارکینگ دانشگاه همه چیز را بهش گفتم و قبلش هم ازش خواستم که هیچ برداشت بدی نکنه و اگه فکر می کنه اشتباه وقتی از ماشین پیاده می شم همه چیز را فراموش کنه.

اما افشین وقتی حرفام را شنید تعجب کرد و بهم گفت می خواد خودش با فاطمه حرف بزنه.

منم رفتم و فاطمه را خبر کردم که بیاد با افشین حرف بزنه.

شاید حدود نیم ساعت توی ماشین حرف زدند و بعد هم گاز ماشین را گرفتند و رفتند ( دوتایی)

خوب این رفت و  آمد ها چند صباحی طول کشید و بسیار هم عشقولانه بود....

اوایل منو هم دعوت می کردند که باهاشون باشم اما بعد دیگه من نرفتم و اونا تنها بیرون می رفتند اما از شواهد امر معلوم بود که افشین هم فاطمه را دوست داره و حتی فاطمه را برده بود خونه و به مامانش نشون داده بود اما امان از دل مادر.....

مادر افشین شدیدا مخالف بود. و مامان فاطمه هم که انگلیس تشریف داشتند تلفنی مراتب مخالفت خودشون را اعلام کردند.

حالا دقیقا چی شد که یه دفعه همه چیز تمام شد والا منم دقیقا نفهمیدم اما یادمه فاطمه گفت می خواد همه چیز را تمام کنه و افشین هم درست بعد زا یه چند ماهی با یکی از دختر های ورودی 82 نامزد کرد.

اصلا باور کردنی نبود.

خوب من واقعا نمی دونم چه اتفاقی افتاد اما بعد ها فهمیدم مامان افشین امد دانشگاه و با منشی بخش ما صحبت کرده بوده و بعد از کلی توهین به فاطمه خواسته بود که فاطمه پاش را از زندگی افشین بیرون بکشه.

اینم بگم که افشین خیلی به مادرش وابستگی مالی داشت و یه جورایی اصلا نمی تونست روی پای خودش بایسته.

خوب من خیلی سعی کردم که به فاطمه بقبولونم که خوب همه چیز را فراموش کنه و دیگه بهش فکر نکنه.

اما امان از دل من......

یه چند روز پیش فاطمه بهم زنگ زد و گفت که منو مقصر می دونه .

با کلی حرف و تهمت دیگه.

و دیروز هم رک بهم گفت که منو نمی بخشه و ازم نمی گذره که این اتفاق براش افتاده.... که تا حالا تنهاست و افشین ازدواج کرده... که میونشون شکراب شد و که افشین اونو نخواست... که افشین فهمید فاطمه دوستش داره.... که الان افشین بچه داره و فاطمه فکر می کنه نفرین شده است و نمی تونه به ازدواج فکر کنه.... که من فقط به خاطر این رفتم به افشین گفتم که کنجکاو بودم ببینم اخر  داستانشون چی می شه... که من بهش خیانت کردم و فریبش دادم و دروغ بهش گفتم....

واقعا نمی دونید چه حس و حالی داشتم وقتی این حرفها را بهم زد.

داشتم می ترکیدم.

منو واقعا به چیزایی محکوم می کرد که روحم هم ازش خبر نداشت.

وای دیروز به مرز سکته رسیدم.

شاید باور نکنید اما یه ان فکر کردم الانه که قلبم وایسه و نفسم بند بیاد و تمام کنم.

منی که تمام دوران دانشگاهم به هیچ کس بدی نکردم و همیشه دستم به خیر بود به چیزایی محکوم شدم که باورش برام ممکن نبود.

اونقدر دیروز گریه کردم که توی اتوبوس  همه نگاهم کردند.

همه ی این حرفها را در حالی بهم می زد که من توی ایستگاه اتوبوس بودم و نمی تونستم جوابش را بدم و .....

دلم به حال خودم سوخت.

برای اینکه یه روزی فکر می کردم فاطمه را می شناسم.

فکر می کردم دوستم داره و ....

بعضی وقتا فکر می کنم چه دلیلی داره که حالا که بعد از 3-4 سال افشین ازدواج کرده و حتی بچه هم داره این دختر باید هنوز بهش فکر کنه.

فاطمه دنبال مقصر می گرده و خوب کی بهتر از من که کاسه کوزه ها را سرش بشکونه.