وقتی رفتم توی ۱۵ سالگی یه دفعه شجاع شدم. انگار باید با یکی....دو تا یا حتی بیشتر حرف می زدم.

برام شده بود عادت.

عادت به اینکه با یکی حرف بزنم داشتم.

ـ هی داری گوش می دی؟

ـ آره ادامه بده.

ـ اوایل فقط یک رابطه معمولی می تونست ارضائم کنه. اما بعد دیگه با حرف زدن خالی خالی نمی شدم. باید رو در رو می شدم تا بتونم احساسم را منتقل کنم و حتی احساس طرفم را بفهمم. که بهم دروغ می گه یا نه....

ـ یعنی دروغ ها را می فهمیدی؟

ـ توی حرفم نپر بذار حرف بزنم.

ـ باشه باشه. ببخشید. ادامه بده.

ـ وقتی دبیرستان را تمام کردم به اندازه انگشتای پا و دستم دوست پسر داشتم. اما همشون توی ذهنم الان نیستن. بعضی ها پر رنگن چون ارتباطم پررنگ بود از لحاظ عاطفی بعضی ها کم رنگ تر و بعضی ها هم اصلا به کل فراموش شدند چون زیاد احساس موندگاری باهاشون نداشتم.

هر کدوم از این ادم ها توی زندگی من یه نقشی داشتند. یه جور زندگی منو به هم ریختن یا عوض کردند یا اینکه این حال الان من به اونا ربط داره.

ـ منظورت از حال الان چیه؟

ـ می گم. بذار برسم می گم.

ـ باشه بگو.

ـ تا قبل از رفتن به دانشگاه یکی دو تا رابطه ی پررنگ داشتم. یکیشون در حد ۱ هفته بود اما زیاد پررنگ بود. من باهاش سکس کردم.  اون یکی هم فکر می کردم دوستش دارم و با اونم سکس کردم.لازم نیست بگم چه طور؟

ـ نه

ـ سکس در حد زیادی نبود. مثل یه بازی بچه گانه بود. رفتم دانشگاه. انگار دانشگاه منو عوض کرد و تا مدتی من سرگرم بودم. خودمو بزرگ تر از اون می دونستم که بخوام به کسی اعتنا کنم. واسه همین زیاد توی قید این حرفا نبودم تا یه دفه یه ادم بزرگ تر امد سراغم.

احساس می کردم خیلی دوستش دارم. می خواستم واسه همیشه باهاش باشم.

خودمو متعلق به اون می دونستم.

خودمو در اختیارش گذاشتم. اما اون هم عشق واقعی نبود .

پیش خودم گفتم اگه یه بار دیگه با یه نفر دیگه روبرو بشم دیگه همه چیزم را می بازم.

یکی آمد که خودش بود و منو با خودش برد.

ـ چه خوب!

ـ بله خوب بود اما احساس الان من به خاطر همینه. من گناهکارم. من دنیای پر تلاطمی داشتم.

ـ نه فرزند تو پاک شدی. همین که خودت به گناهانت واقف شدی کافیه .

ـ مهم نیست خدا منو ببخشه. مهم اینه که مرد زندگی من نمی دونه من زن پاکی نبودم و این یعنی من بهش دروغ گفتم در صورتی که در پیوند زندگی من سوگند خوردم که دروغ نگم.

ـ نه فرزند تو گناهکار نیستی.

ـ پدر این قدر منو دلداری نده. من پاک نیستم.

ـ خدا تو را می بخشه و همسرت به تو افتخار می کنه.

ـ پدر بهتر نیست به او همه چیز را بگم؟

ـ زندگی همیشه رازهایی دارد. رازهایی که باید در دل زندگی پنهان بماند تا زندگی ادامه پیدا کند.

و تو فرزند باید بدانی که خدا تمام این چیز ها را می داند اما بازگو کردنش برای تو این لطف را داشت که بدانی چقدر همسرت را دوست داری و هرگز به او خیانت نخواهی کرد.

***********

ان شب زیباترین شب زندگی یک زن بود. یک زن که در گناتهان خود تطهیر شده بود