توی دانشگاه رفتار یمان را هر بار که می دیدیمش زیر نظر می گرفتم. زمزمه ها از گوشه کنار زیاد به گوش می رسید که نیلوفر دارد اشتباه می کند. اکثر کسانی که نیلوفر و پیمان را می شناختند معتقد بودند پیمان فقط قصد سوء استفاده دارد.

پیمان دوستانی داشت که بی راه نیست اگر بگویم در نظر من منفور ترین پسرهای دانشگاه بودند.

شاید یکی از دلایل اسرار من بر بی قابلیتی پیمان معاشرت با همین دوستان بود.

از جمله وهاب و افشین و یکی دو تا دیگر از پسرهایی که هیچ وقت از دیدن انها احساس خوبی نداشتم.

ترم دوم به خاطر اختلاف زمانی کلاس های ما باعث شده بود نیلوفر رفتارش عوض شود و حتی معیارش برای انتخاب دوست هم تغییر کند. یکی دو تا دوست پیدا کرده بود که من هیچ دید خوبی به آنها نداشتم از جمله دختری به نام مریم که تمام دوستان من هم با من همنظر بودند.

مریم دختر خیلی بازی بود. رفتارهایش ، نوع معاشرتش در دانشگاه با پسر ها و حتی دختر ها باعث شده بود اکثر دوستان من دید بدی به او داشته باشند.

یکی دو بار به نیلوفر تذکر دادم اما او می گفت : مریم خیلی دختر پاکی است و تا با او دمخور نشوی نمی توانی بفهمی چه اخلاق ماهی دارد.

یکی دو  بار در کافی شاپ دانشگاه سر میز آنها نشستم تا بلکه بتوانم بر احساس بد خودم غلبه کنم اما فایده نداشت و این احساس هر بار بیشتر شد.

تا اینکه مادر نیلوفر از قضیه معاشرت نیلوفر با پیمان با اطلاع شد.

خانواده نیلوفر خانواده بسته ای بود و چون پدرش ارتشی بود درست مثل یک پادگان نظامی در آن برخورد می شد. با اینکه نیلوفر دختر اول خانه بود و برادری هم نداشت و دو خواهر دیگرش کوچک تر از او بودند اما مادرش که زنی جنوبی و خیلی با دیسیپلین بود و پدرش که خوی نظامی داشت ، جو خانه و نوع تربیت آنها طوری بود که قبول اینکه دخترشان در دومین ترم دانشگاهش دلباخته پسری آس و پاس و البته بی اخلاق شده بود سخت و گران بود.

تا ابنکه مادر نیلوفر و پدرش قضیه را فهمیدند و هر دو به دانشگاه آمدند و قبل از هر تصمیمی با یکی از اساتید که البته معاون دانشجویی دانشگاه هم بود مشورت کردند.

استاد ما که مردی دنیا دیده و سرد و گرم روزگار چشیده بود به آنها گفت  که این رابطه تنها یک رابطه احساسی است و چون این دو انسان از هیچ لحاطی به هم شبیه نیستند باید جلو این رابطه گرفته شود.

و این باعث شد تا مادر نیلوفر از او قول بگیرد که دیگر با پیمان رابطه ای نداشته باشد.

خوشبختانه نیلوفر قولش برایش خیلی ارزشمند بود و درست در اواخر ترم تمام کلاس هایش را با هماهنگی با استاید تغییر داد تا پیمان را در هیچ کلاسی نبیند.

و این کم محلی نیلوفر که البته از سر میل هم نبود باعث شد پیمان برای ادامه ارتباط تلاش بیشتری کند و من هم که نمی خواستم نیلوفر بار دیگر اسیر احساسات شود به استادمان گفتم که پیمان قصد مزاحمت دارد.

حراست دانشگاه پیمان را خواست و تعهد گرفت که دیگر مزاحم نیلوفر نشود.

و ریشه کدورت من و پیمان عمیق تر شد.

تا انجا که پیمان گمان می کرد عامل جدایی او و نیلوفلر من بوده ام.

من البته و صد البته برایم مهم نبود که او چه فکری می کند.

و ترم دوم در حالی پایان یافت که نیلوفر هنوز دلتنگ پیمان بود و در این باره حرفی نمی زد و حتی وانمود می کرد عشقی باقی نمانده اما من خوب می دانستم که او در ظاهر دروغ می گوید و در دل هنوز دلداده ی پیمان است.

..................

ادامه دارد....