روز 3 شنبه عصر باخبر شدیم پسر دختر دایی ام که 3 سالش بود و یک سالی می شد که به دلیل بیماری فلج شده بود فوت کرده. طبیعتا شب خیلی بدی را گذروندیم. خواهرم شیراز بود و اونم خیلی ناراحت بود. صبح پنج شنبه بهراد را به خاک سپردند و من به خاطر گیتا نتونستم برم اما ظهرش دختر دایی ام اس ام اس زد که حتما ناهار بیا منم با اینکه کلا از ناهار ختم و این چیزا خوشم نمی اد اما به خاطر دختر دایی ام رفتم. جو خیلی سنگین نبود اما خوب من خیلی ناراحت شدم. پسر دایی ام خیلی خیلی ناراحت بود اماخوب همه یه جورایی این مصیبت را قبول کرده بودند مخصوصا که بهراد این آخریا خیلی سختی کشیده بود و زجر می کشید.

مدتیه درد خیلی شدیدی توی کتف راستم و گردنم دارم که روز به روز هم شدید تر می شه. امروز دیگه رفتم دکتر . 2 تا دکتر دو تا حرف متفاوت زدند. یکی گفت دیسک گردنه . یکی گفت عصب های گردنم کش آمده.

در هر حال فعلا با دردمی سازم.

گیتا شیطون و شیرین و خوردنیه.دیروز با خاله اش رفت حمام. میونه اش با خاله و شوهر خاله خیلی خیلی خوبه. اسم من و محمد را به راحتی و خیلی شیرین تکرار می کنه. اسم خاله را تکرار می کنه. 

فعلا در همین حد.